موفقیت

بــر آمــد ز دل داد و فـــریاد بـیدار باش      بـه گــفـتا کــه فــکر در خـــواب بــــاش

نداند که فکر در خواب افــــضل تر است      چــــو خـــوابد ز بـیدارها بران تر اسـت

گـــــهی فــکر در عــــالم بـــــرزخ است      درونـــش بـــپندار خـــود دانـــسته است

چــــو خــوابــد ز اوهام بـیدار مــی شود      ز بـــــند کـــمند قـــفل دل آزاد مـــی شود

تـــــن من اگر نخوابد زبیان ناتوان است      چـه بسا سرم نخوابد ز توان ناتوان است

مـــن اگــر کلام گویم همه را بهار گــویم      چــــو خزان ها بخوفتم در بهار بیدار گویم

تــو هم از خزان گذر کن تا پــاک بــاشی      نـــه گِلی باش که از برف رخ سپید باشـی