موفقیت

شب کریسمس بود و هوا بسیار سرد و برفی بود .

پسرکی کوچک پاهای برهنه اش را روی زمین جابه جا میکرد تا شاید سرمای برفهای زیر پایش کمتر آزارش دهد ، صورتش را به شیشه سرد فروشگاه چسبانده بود و به داخل می نگریست .

در نگاهش حسرت موج می زد ، با نگاه نداشته هایش را از خدا طلب می کرد ، انگار با چشمهایش آرزو می کرد .

خانمی که قصد ورود به فروشگاه را داشت پسرک را دید که محو تماشاست کمی مکث کرد و وارد فروشگاه شد .

دقایقی بعد با یک جف کفش بیرون آمد .

- آهای ، آقا پسر ! پسرک برگشت و به سمت خانم رفت .

وقتی کفشها را از خانم گرفت چشمانش برق میزد . انگار دنیا به او داده شده بود.

پسرک با صدایی لرزان توام با ترس پرسید :

- شما خدا هستید؟

- نه پسرم ، من یکی از بندگان خدا هستم .

- اهان ، مطمئن بودم که با خدا نسبتی دارید .

به راستی که انسان با خداوند نسبت دارد و از روح او در ما دمیده شده .

اما آیا ما انسان هستیم ؟؟؟